Henk stopt er mee .........


Ruim dertig jaar geleden begon Henk van den Berg met het organiseren van activiteiten voor gepensioneerde collega’s in de regio Den Haag. Met recht mag hij op dat gebied één van de pioniers genoemd worden. Deze maand draagt hij zijn bestuurstaak van postactievenvereniging Haaglanden over.

                                                        Het begint allemaal midden jaren zeventig in het oude
                                                        belastinggebouw aan het  Buitenom in Den Haag, door de
                                                        krakersbeweging later nog omgedoopt tot De Blauwe Aanslag.
                                                        Voor de nieuwjaarsrecepties krijgen gepensioneerde collega’s
                                                        traditioneel al jaren een uitnodiging. “Maar die zochten vooral
                                                        elkaars gezelschap tijdens die bijeenkomsten en hadden
                                                        nauwelijks contact met de nog actieve collega’s,” constateerde
                                                        Van den Berg, die toen hef Algemene Zaken (AZ) was.  “Daarom
                                                        opperde ik het idee om een eigen nieuwjaarsbijeenkomst voor
                                                        de postactieven te houden. Dat werd zowel door de senioren als
                                                        de dienst zeer positief ontvangen.” Al snel daarna starten de
                                                        postactieven met twee of drie contactmiddagen per jaar,
                                                        bekostigd uit het budget van AZ. Die  worden ingevuld met
                                                        sjoelen, kaarten of gewoon gezellig kletsen. “Zo nu en dan
                                                        voorzagen we de aanwezigen van nuttige informatie, over de
                                                        reorganisatie, over erfrecht of later over de invoering van de
                                                        euro.” Al snel wordt een bestuur geformeerd, waarin Van den
                                                        Berg secretaris is. Het ledenaantal groeit gestaag.

Na die reorganisatie eind jaren tachtig, begin jaren negentig nemen (Grote) Ondernemingen en Particulieren Den Haag de kosten van de activiteiten voor hun rekening. Directeur-generaal Van Lunteren neemt in 1995 - een jaar nadat Van den Berg met pensioen gaat - het initiatief om landelijk structuur aan te brengen in het postactievenbeleid. De dienstleiding stelt via het servicebureau in Apeldoorn een budget beschikbaar, waardoor de diverse regionale postactievenverenigingen wat meer financiële armslag krijgen. “Korte tijd later begonnen wij naast de contactmiddagen ook jaarlijks een kerstviering en een dagje uit te organiseren. Het leukste uitstapje tot nu toe vond ik dat van afgelopen jaar. Met twee bussen vol volgden we de Teutenroute door de Nederlandse en Belgische Kempen, voorzien van interessante smokkelanekdotes door lokale gidsen.”

Omdat de leden vonden dat het modern verbouwde bedrijfsrestaurant in Den Haag te weinig sfeer bood, verhuisden de Haagse senioren hun activiteiten enkele jaren terug naar Rijswijk. Daar neemt Van den Berg deze maand tijdens de kerstviering afscheid als secretaris van postactievenvereniging Haaglanden, die inmiddels bijna 250 leden telt. Vanwege zijn gevorderde leeftijd - hij is 78 jaar - en wat recente gezondheidsproblemen vindt hij de tijd nu rijp om zijn bestuurstaak over te dragen. Niet alleen Van den Berg stopt, maar het hele bestuur - met de tachtigers Lammert Venema en Daaf Boogaard en jonkie Bert Timmerman - wordt vervangen door vier jongere kandidaten. Van den Berg blijft wel deelnemen aan alle activiteiten, zolang hij dat kan. “Ik heb het volste vertrouwen in dat nieuwe bestuur,” zegt Van den Berg resoluut. “Ik heb het postactievenwerk die dertig jaar altijd met passie gedaan. Ik zie het als een vorm van verdiende nazorg als waardering voor geleverde prestaties.”


Geciteerd uit: "Belastingwerk" (jan. 2008).